Vrijheid van geen meningsuiting

//Vrijheid van geen meningsuiting

Vrijheid van geen meningsuiting

Ondanks de pijn in mijn bek, wil ik toch iets schrijven. Afgelopen zondag ben ik 38 jaar geworden en nu, drie dagen later,
draag ik een beugel. Het is een onzichtbare beugel. Invisialine… Dat is natuurlijk een beetje bullshit. Ik zie hem wél. Ik heb een soort ongepolijste steentjes op mijn tanden, waarmee de beugel houvast vindt. Ze lijken op de zeepokken die op paalhoofden op het strand zitten. De tandheelkundige heeft een aantal millimeters van mijn tanden afgevijld en nu voelt het alsof ze allemaal loszitten. Maar eerlijk is eerlijk, mijn tanden staan nu al recht.

Ik hou van mooie dingen! Of het nou om uiterlijk, sfeervolle huizen, bloementuinen of met liefde bereid eten gaat. Schoonheid!
Creëren! De wereld een beetje mooier maken. In ieder geval, mijn wereldje. En wie weet inspireert het anderen.
Zo ben ik vorig jaar begonnen met botox. Een echtscheiding, de plotselinge dood van mijn vader, 48 uur per week werken en drie kinderen opvoeden, hebben op MIJN huid nou eenmaal niet de werking van een revitaliserende crème en ik wil toch een poging wagen om MOOI oud te worden!

Botox gebruik is niet zonder risico´s. Weet ik. Openlijk vertellen over je nieuwe schoonheidsritueel ook niet.
Anno 2018 staat men nog steeds graag klaar met een ongevraagde mening. Weet ik nu ook.
”Je verpest je gezicht”. “Straks sla je helemaal door”, of “ja leuk, maar ik zou het zelf nooit doen!”
Je kunt je afvragen wat er zou gebeuren, wanneer je als botox gebruiker, ongevraagd je mening geeft over iemand met een rimpelkop. Zo van “ja het is natuurlijk jouw keuze om lelijk oud te worden, maar ik zou het zelf nooit doen”.
Dat wordt dan weer totaal nìet geaccepteerd.

Een mening wordt verbazingwekkend vaak, ongevraagd, gegeven. Is het niet juist een uitdaging om niet met een mening klaar te staan, maar om waar te nemen, te laten voor wat het is en ieders keuze echt te respecteren­? Wat een vrijheid wanneer je niet ongevraagd beïnvloed wordt!

Ik bekijk dit natuurlijk vanuit een veel breder perspectief dan alleen botox en filler gebruik. De partij waarop we stemmen, de relaties die we aangaan, werk, hobby’s, eetgewoontes. Elke beslissing zou kunnen worden beïnvloed door bijvoorbeeld een toevallige ontmoeting met een kennis die ook nog toevallig een kutdag heeft en dit verkapt op je afreageert door een opmerking over je nieuwe jurkje: “Heel apart, dat jurkje. Ik zou het zelf nooit kopen, maar het slankt wel af”.

Ook al ben je geen onzeker typje, grote kans dat die woorden elke keer wanneer je dat jurkje in de kast ziet hangen in je opkomen.

Het toppunt van een ongevraagde mening kwam deze week van de Egyptische echtgenote van een collega van mij. Ik zat in een overleg met de desbetreffende collega en de eigenaar van het hotel waar ik voor werk. De collega is een Nederlander. Van huis uit een katholiek maar op latere leeftijd bekeerd en blijkbaar onder de duim bij zijn vrouw (read between the lines: even if he was the last man in the universe my female dog wouldn’t do him) .

De telefoon gaat. Ik loop uit de directiekamer, richting receptie, overal geroezemoes van de hotelgasten en muziek op de achtergrond. Blijk ik de vrouw van mijn collega aan de telefoon te hebben. Ik zeg nog: ” ik loop even terug naar de directiekamer”. Dan staat ze opeens voor mijn neus.
Ze begint tegen me te gillen. Dat ik een hoer en een slet ben, en dat ik niet bij haar man in de buurt mag komen. “Okay, dat is jouw mening”. De hotelgasten kijken ietwat geïntimideerd. Ze stormt de directiekamer binnen en het gegil gaat verder. Ik vraag aan de eigenaar waar dit over gaat. Zij heeft een lijst bijgehouden van de dates die ik heb gehad sinds ik vrijgezel ben. Die lijst bestond uit een Griekse gitarist en een Afghaanse zanger. “What can I say? I love music”.

Ben ik even blij dat ze niet de werkelijke lijst in haar bezit had, want dan had het gegil nog wel een paar dagen geduurd.
Anyway, haar man dook trillend weg achter zijn computer en zei niets. De eigenaar zei dat ik mijn werk gewoon deed.  Ik kon wel een wijntje en een sigaret gebruiken, dus droop ik af. Ik ben bij een zakenrelatie van de baas en zijn vrouw gaan zitten. Maar natuurlijk: ‘the mummy returns’. Daar werd ik nog een keer getrakteerd op een Egyptisch gebed waar de woorden respect, hoer en slet verrassend vaak in voor kwamen. Na een half uur de rust te hebben bewaard, ben ik ontploft. Waar haalt iemand het lef vandaan om je, op je werk, uit te gaan staan schelden? Waar haalt iemand het lef vandaan om een vrijgezelle Nederlandse vrouw te dwingen zich te houden aan islamitische normen en waarden?

Toch ben ik dankbaar dat deze malloot op mijn pad is gekomen. Ze heeft zo hard aan mijn haar getrokken dat ik het wel op laagjes moest laten knippen. And it looks fabulous. Thanks to my sister in law/hairstylist. Deze vijandige circusact heeft mij veel energie en inspiratie gegeven. Het heeft tot mooie, grappige gesprekken geleid met andere vrouwen. And most importantly: geef de regie over jouw leven niet uit handen! Je hebt één leven. One shot. Maak er een kick ass kleurrijk feest van!

Remember to live and let live. The first you can do is forgive 

Botox and fillers

Sinds 2017 breng ik ieder half jaar een bezoekje aan City Clinics Rotterdam. De kliniek is gevestigd in een prachtig pand
aan de Veerhaven. De artsen zijn jong, of zien er gewoon erg goed uit voor hun leeftijd, en nemen de tijd voor je.
Voor ze prikken willen ze er zeker van zijn dat je als client bewust kiest voor een bepaalde behandeling en dat je
op de hoogte bent van de risico´s.

Ik ben begonnen met een babybotox en frons verminderen. Niet dat het een diepe lijn was, maar het gaf
me een iets wat strenge, vermoeide blik. Ze hebben een minimale hoeveelheid gebruikt en het resultaat is zo fijn. Vanaf
het moment dat je je ogen opendoet ´s ochtends zie je er uitgerust uit, als herboren, ook al heb je tot in de vroege
uurtjes aan de lampen gehangen in de kroeg.

De laatste twee keer heb ik mijn lippen laten fillen door Awat Hassan. Ik vind dat ze dit onwijs mooi heeft gedaan.
Vol, maar natuurlijk. Ze weet echt wat ze doet! Ze let heel goed op de natuurlijke contouren en wil iets wat mooi is,
mooier maken. Ze zegt ook wanneer het genoeg is. Ik mag nu minimaal een half jaar niet voor mijn
lippen komen.

Vorige week ben ik een kijkje gaan nemen bij schoonheidsspecialiste Petra Vermeulen in Cadzand. Zij had een cosmetisch
arts uitgenodigd. Ze keek even naar mijn lippen en complimeteerde Awats werk. Ze zei dat ze het heel mooi en natuurlijk
had gedaan. Leuk om te horen van een andere onafhankelijke arts.

Ook hier merkte ik het taboe rondom Botox en fillers. Dames die toch een beetje geheimzinnig doen over een behandeling.
Niemand mag het weten. Waarom komen we niet gewoon uit voor wat we willen doen? Haren verven mag wel, fronsrimpel
wegwerken niet! Make-up is leuk, mooie volle lippen niet! Je benen scheren moet, je voorhoofd strak laten trekken uit den boze!
Wie trekt die lijn? Hoe kan dit taboe anno 2019 nog bestaan? Vrouwen zouden zich vrij moeten voelen in de keuzes die ze maken.
Ik weet niet of het helpt dat ik er open over ben, maar ik zou zeggen: Doe lekker wat je zelf wilt! 

En als je het wilt proberen, kan ik je Cityclinics echt aanbevelen!
Check de vestigingen en maak online een afspraak op https://www.cityclinics.nl

2019-02-13T10:59:04+00:00