f -2x + 3x + 10x-6y staat gelijk aan?​

//f -2x + 3x + 10x-6y staat gelijk aan?​

f -2x + 3x + 10x-6y staat gelijk aan?​

Al sla je me drie keer dood. En na 100 keer uitleggen, snap ik het nog steeds niet! En mijn dochter ook niet! Het enige​ resultaat dat je bij mensen zoals wij krijgt, is dat wij ons steeds dommer gaan voelen, onzeker worden en na 100 keer ​dezelfde vraag te stellen teruggetrokken in een hoekje gaan zitten terwijl de achterstand in kennis groeit.​​

Uit elke Cito-toets die mijn dochter heeft afgelegd, kwam HAVO advies. Daar is nooit enige twijfel over geweest. ​Brugklas HAVO/VWO heeft ze elk vak met een voldoende afgerond, behalve wiskunde. Je zou denken dat als je 9 van de 10​ vakken goed doet, dat daar dan de nadruk op ligt. Niet in Nederland! In Nederland richten wij ons op dat ene vak dat je niet​ goed kunt. We hameren daar net zo lang op totdat je bent vergeten waar je goed in bent, en je ‘s nachts huilend aan je moeders​ bed staat en snikt dat je de domste van de school bent.  ​​

Mijn dochter moet dit jaar een niveau lager. Op basis van wiskunde is ze afgestroomd naar TL. Dus ook al ben je op 9​ van de 10 vakken HAVO waardig, dan nog is dat ene vak bepalend. Met als resultaat dat ze nu al aangeeft dat ze echt nooit​ meer haar best gaat doen. Ze wil niet meer naar de HAVO en ook niet naar het HBO. Ik snap het! Het doet me alleen wel​ pijn om te zien. Het domme, armoedige schoolsysteem dat wij in Nederland hebben. Ze heeft zóóó veel gestudeerd, zo​ gevochten. Haar vuur is in een klap gedoofd door het Nederlandse “Nee, kan niet, regels zijn regels systeem”.​ Totaal voorbijgaand aan iemand zijn kracht, talenten, kwaliteiten.​​

Ik noem ons schoolsysteem armoedig. Er is een leraren tekort. Scholen in kleine gemeenten sluiten. Op sommige locaties​ krijgen kinderen maar vier dagen per week les omdat er gewoon geen leerkrachten zijn. Als ze er zijn hebben ze nergens tijd voor.​ En in het geval van mijn dochter was de hulp die zij nodig had, gewoon niet beschikbaar. Bijles begon pas aan het eind​ van het eerste semester. Je hoeft geen raketgeleerde bij de NASA te zijn om de achterstand bij iemand met een wiskundig inzicht ​vergelijkbaar met dat van een kip, zonder kop, te kunnen voorstellen na 2,5 maand school. Ik wilde haar laten testen​ op dyscalculie. Dat kon niet. Alleen als ik zo’n € 1000,- wilde betalen. De juf ging zelf wel wat testjes doen.​ Daar kwam uit dat haar exact denken niet sterk ontwikkeld was. No Shit.​​

Dus mijn vraag was welke voorzieningen school zou gaan treffen om mijn dochter te helpen met dat ene vak? Binnen de school​ waren er geen voorzieningen om iemand te helpen. Wel als je thuis structureel in elkaar wordt geslagen, dan is er een dominee,​ een maatschappelijk werker, wordt jeugdzorg ingeschakeld, maar als je graag naar HAVO 2 wil en je kan 1 ding niet goed, dan heb je ​dikke pech! Dan zeggen we dat het aan je desinteresse ligt voor het vak, logisch want voor jou klinkt het als Zoeloe (Afrikaanse ​taal met van die klikgeluiden) en niemand vertaalt wat ze zeggen, en we geven je zo’n dreun op je zelfvertrouwen ​dat je het volgende jaar wel naar ons Sociaal Pedagogisch Hulpverlenend team mag om je faalangst te behandelen. ​

Haar mentor, tevens leraar Nederlands, al opa, maar klonk als een 35 jarige atleet, was een schat. Elke twee weken had ik telefonisch contact met hem.​ Hij stuurde mij bijvoorbeeld dit soort berichtjes: “Ik heb vandaag weer met je dochter gesproken. Wiskunde viel tegen, maar heb geprobeerd haar wat moeT in te spreken”. Een betrokken leraar Nederlands, dat geeft de burger moed! Zonder dollen, hij heeft het goed gedaan! In tegenstelling tot de lerares wiskunde ​die tijdens het oudergesprek als een soort blok beton op haar stoel zat. Twee maanden voor de proefwerkweek meldde zij dat ze mijn dochter al had opgegeven voor ​dat jaar. “Vanaf het begin had mijn dochter weerstand gevoeld voor het mooie vak wiskunde”. Na het krijgen van de rapportcijfers heb ik haar nog gebeld omdat de impact op ​mijn kind heel groot is en een docent mag daar ook een stukje verantwoordelijkheid in nemen, vind ik.  Ze nam helaas niet op. Ze heeft ook nooit meer terug gebeld. ​Nu is ze met pensioen.​​

Jammer dat we in Nederland niet stimuleren om nog beter te worden in wat je lekker ligt. Zodat je zou kunnen uitblinken. Jammer dat we hameren op datgene​ wat je niet kan, zodat je een middelmaat wordt. Jammer dat het vak Verbeeldingsontwikkeling niet bestaat. Dan zou je sterk worden in het ontwikkelen van mooie​ ideeën. Je zou je creativiteit optimaal leren benutten. Elk succes, elke onderneming, elk gebouw, elk liedje,​ elk boek is namelijk begonnen met een idee! En de mensen die nooit enige​ creatieve fantasie zullen hebben, die kunnen dan helemaal uitblinken met een rekenmachientje. 

2019-08-31T21:59:56+00:00