Aan het Holland Amerika Lijntje gehouden

//Aan het Holland Amerika Lijntje gehouden

Aan het Holland Amerika Lijntje gehouden

Je zou kunnen zeggen: It’s in our DNA, varen met de H.A.L., Holland America Line.

Oma was een alleenstaande vrouw met vier kinderen en een klein hotelletje in Rotterdam. Haar man was een Amerikaan met een gigantisch stuk grond en een “living on the prairy” huis, inclusief schommelstoel op de veranda, in North Carolina, U.S.A.
Back in those days, stak je de Atlantische Oceaan niet over met een vliegtuig, maar met een boot. Niet voor een cruisevakantie, maar als transportmiddel om van A naar L te komen. Van alleen naar liefde.

Nowadays is cruisen één grote glamour show met jonge danseresjes die denken dat ze een halfgodin zijn omdat ze op een boot werken, met arrogante stuurmannen met 7 van die danseresje om elk been en met vrouwen die officiers of kapiteins misbruiken, ik bedoel een relatie mee beginnen omdat ze dat zien als statussymbool. Als je door dit alles heen kunt kijken, zie je hoe nep het cruisen van NU is.

Mijn broer, inmiddels eerste stuurman en echt een familieman die zeker geen 7 danseresjes meer om zijn been heeft ,want dan wordt hij doodgeschoten door zijn vrouw, heeft een paar weken met een kapitein gevaren waarvan hij dacht….’dit is echt een leuke man voor mijn zus’. Ik stond open voor liefde. Hij, de kapitein, wilde langskomen.
Mijn familie had net bedacht dat ze met zijn allen bij mij in de tuin gingen eten. Ik waarschuwde de kapitein nog…’zou je dat wel doen op je eerste date?’. ‘Gelijk de vuurdoop, en het is toch 3 uur rijden’.

Maar daar zat ie dan, als een olifant in mijn hippie tuin tegenover mijn moeder, stiefvader, broer… mijn puber dochter, die nog een emo bui kreeg….geweldig!
Na het eten nog lekker bij het kampvuur gezeten en gepraat over zijn Russische
ex, een danseresje bij de H.A.L., die hem financieel had uitgekleed en zijn dochtertje niet accepteerde en hem weken lang kon negeren.

Wij hadden een klik. Hij bleef slapen en het voelde heel goed. Hij zei dat ik een verademing
was, een echte vrouw, veel gevoel, liefdevol. De volgende morgen viel hij van mijn trap.
Hij wilde, attent als hij was, de koffiebekers mee naar beneden nemen en dat lukte.
Was dit een teken?
In de dagen die volgden hadden we leuk contact en ik zou naar hem toe komen. Totdat ik opeens te horen kreeg: ‘jij weet nog niet alles van mij’. ‘Uh nee, wat bedoel je?’ ‘Je weet dat ik eigenlijk nog die Russische vriendin heb’. ‘Uh nee. Wat de fuck kwam je dan in mijn tuin
doen? Drie uur rijden, cadeautje mee en kennis maken met de hele familie en je hebt eigenlijk een vriendin????’
‘Ja, ik DACHT dat ik vrijgezel was’.
Ik weet niet hoe ik op dat moment uit mijn ogen keek, maar het zal niet bijster intelligent zijn geweest.
Ik heb echt alle soorten bullshit van mannen wel zo’n beetje gehoord, maar: ‘Ik dacht dat ik vrijgezel was’, verdient wel echt de Gouden Eikel Award.

Wat mij betreft was het schoon schip maken of opdonderen. Een maand zonder contact ging voorbij. Tot ik over de leugenachtigheid heen was en dacht gewoon vriendschappelijk contact met hem te kunnen hebben.
Hij was naar Rusland gegaan waar deze ware liefde tot ieders verbazing toch tot een einde was gekomen. Hij wilde me heel graag zien. Ik heb hem gevraagd afstand te bewaren maar ‘nee joh is toch leuk allemaal’.
Ik ben een weekend mee geweest naar pornopark Slagharen.
Daar waar anderen vrouwen in een ‘glamorous suite’ verblijven met een kapitein met status en strepen, lag ik in een soort zweethut/wigwam met een lief, doch tikkeltje druk 7 jarig meisje en een vader op gsus-Nikes. He made all my dreams come true!
Maar het was leuk, lief, we hebben goed gepraat, zo veel gelachen, tipisex gehad. Daarna was er elke dag contact.
Hij ging varen, stuurde filmpjes dat hij mij zo erg miste, appjes dat hij verliefd op me was, rozen en chocola voor mijn verjaardag en hij wilde dat ik hem kwam opzoeken op het schip. Hij heeft zelfs ritueel afstand gedaan van zijn gsus-Nikes.

Daarna niets meer. Ijzige stilte. Ik heb hem verschillende keren gevraagd om een teken van leven te geven. Anderhalve maand lang…. niets.
Zodra ik op Facebook zag dat hij geland was op Schiphol, heb ik hem gezegd dat ik niets meer met deze schizofrene en egocentrische verwikkeling te maken wilde hebben.
Ik heb het er uit moeten trekken….hij had al een ander na 1 week maar durfde het niet te zeggen.
Wat een held, 47 jaar, verantwoordelijk voor alles wat er zich op een schip afspeelt, trotseert de grootste oceaan, maar is bang voor een vrouwtje van 1 meter 65 die aan de andere kant van de wereld zit. Op de één of andere manier herinnert me dit steeds aan die kapitein van Costa. Die vond het ook eng, toch?
Ik was hier natuurlijk op voorbereid maar het laffe kleeft nog aan mij.
Waarom kies je als volwassen persoon, die zijn leven op orde heeft, niet afhankelijk is, geen financieel belang bij de ander heeft, toch voor leugens?
Waarom breng je jezelf in zo een moeilijke situatie?. Waarom heeft hij niet tegen me gezegd: ‘ik wil alleen vrienden zijn?’. Dat had ik prima gevonden.
Waarom heeft hij me zo lang aan het lijntje gehouden? Dat het niks is geworden tussen ons is prima maar dat ik zo voorgelogen ben voelt heel vies en doet me pijn. Hij had wel aan zijn moeder gevraagd hoe het met zijn kat was, maar hoe het met mij was interesseerde hem blijkbaar niet. Well then, go fuck your cat!

Weet je, ik snap het. Het verdient geen schoonheidsprijs, maar soms heb je het nodig dat iemand je even leuk vindt en je graag wil. En toevallig was ik dat, voor heel even. Dikke pech voor mij. Ik hoop dat het hem niet overkomt en dat hij het een ander ook niet meer aandoet. Verbazend hoe je leert met dit soort gebeurtenissen te dealen. Weet nu nog beter wat ik wil.
Cruisen blijft een transportmiddel om op je bestemming te komen. Dit was een leerzame tussenstop op weg naar de eindbestemming. Van A naar L

Stay Fatale 

2019-06-05T09:24:45+00:00